«در حال قدم زدن در افسوس همراه با دو فرزندمان، مدام درباره این صحبت میکردیم که راهنمایمان چقدر شیوا و جذاب توضیح میدهد. او در خیابانهای مرمرین و مقابل کتابخانهٔ سلسوس، از داستانها و تاریخهای کوتاهی استفاده کرد که حتی بچهها هم بعداً به یاد میآوردند. انگلیسی او بهراحتی قابل فهم بود و مرتب میپرسید آیا سؤالی داریم یا نه. اتوبوس مجهز به تهویهٔ مطبوع از بدروم، پس از گرمای هوا، واقعاً مایهٔ آسایش بود؛ هرچند توقف برای ناهار با بچههای خسته کمی طولانی به نظر میرسید. چند روز بعد، هنوز هم درباره تئاتر بزرگ و شیوهای که او تاریخ را بسیار زنده و ملموس جلوه میداد صحبت میکنیم.»