چیزی که در ذهنم ماند، حس سوار شدن در جیپ روباز هنگام بالا رفتن از مسیرهای ناهموار بالای بدروم همراه با والدینم بود؛ باد در بهار فقط بهاندازهای خنک بود که احساس راحتی کنیم. رانندهها بخشهای خارج از جاده را با اطمینان طی میکردند و برای افراد مسنتر سرعتی یکنواخت داشتند. تماشای آبپاشی بین جیپها سرگرمکننده بود، هرچند والدینم توقفهای آرامتر و دیدنی را به مسیرهای جنگلی ترجیح میدادند. سوار شدن از هتل بدون مشکل انجام شد و ناهار ساده اما قابلقبول بود. تنها نکته منفی کمی معطلی بود، چون کاروان در جادهای خاکی دوباره دور هم جمع میشد؛ اما در مجموع، خودِ مسیر باعث شد این روز ارزشمند باشد.