A
Alejandro García Muñoz
20 آوریل 2026
لحظهای که در ذهنم ماند، نشستن روی نیمکت مرمریِ گرم بود، در حالی که بخار در اطرافمان میپیچید و یک زوج از بریتانیا و مسافری تنها از کانادا درباره اینکه همهمان در اولین روزمان در مارماریس چقدر سردرگم بودیم، صحبت میکردند. تنها سفر کرده بودم، اما حالوهوای گروه کوچک باعث شد بهراحتی با دیگران گپ بزنم و آرام بگیرم. کیسهکشیِ عمیق و ماساژ کفدار، هر بار که دمپایی کسی روی کف خیس جیرجیر میکرد، به شوخی جمعی ما تبدیل میشد. ماساژ روغن ۲۰ دقیقهای در پایان، آرام و دلنشین بود و همه با حالتی خوابآلود، اما از نوع خوبش، بیرون آمدند. تنها نکته منفی این بود که بهدلیل شلوغی، بین سونا و کیسهکشی کمی منتظر ماندیم، اما کارکنان ما را در جریان میگذاشتند. برای یک بعدازظهر بهاری، دقیقاً همان شروع آرام و اجتماعیای بود که برای تعطیلاتم میخواستم.