مارماریس؛ کانونی برای هنر پایدار و گفت‌وگوی فرهنگی
نمایشگاه «قطعات ارزشمند» در ماریس
تبدیل فلز به هنر: نمایشگاه «قطعات ارزشمند» در ماریس
ماریس در سراسر جهان به خاطر آب‌های فیروزه‌ای شفاف و چشم‌انداز پرجنب‌وجوش گردشگری‌اش شهرت دارد. با این حال، بین ۲۰ تا ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، این شهر ساحلی میزبان یک تحول هنری عمیق بود. نمایشگاه «قطعات ارزشمند: از ضایعات تا هنر» که با همکاری شهرداری ماریس و انجمن گفت‌وگوهای هنری بین‌فرهنگی استانبول (IKASD) برگزار شد، میدان آتاتورک را به یک گالری هنری الهام‌بخش در فضای باز تبدیل کرد.
سفری از ضایعات تا شاهکار
این نمایشگاه که توسط بسته گورسو متولی‌گری شد، بر پرسشی تفکرانگیز متمرکز بود: «آیا چیزی که زمانی مورد استفاده قرار گرفته و دیگر کارکرد اصلی خود را ندارد، می‌تواند با لمس هنر معنای تازه‌ای پیدا کند؟»
یازده هنرمند بین‌المللی با نبوغی چشمگیر به این پرسش پاسخ دادند و زباله‌های صنعتی، قاشق‌وچنگال‌های دورریخته، ورق‌های فلزی و قطعات ماشین‌آلات فراموش‌شده را به مجسمه‌هایی جذاب تبدیل کردند. هنرمندان شرکت‌کننده عبارت بودند از: ابینورو اکپورود کالینز، داتون پوپولا، امانوئل آدیزا آدامز و استیو اوچکا اکپنیسی از نیجریه؛ الکسی مدودکوف و ماکسیم بولیگین از روسیه؛ داریو تیرونی از ایتالیا؛ دوال ورما از هند؛ جان لوپز از آمریکا؛ مصطفی اکبری از ایران؛ و شودریک (سدریک سورمن) از فرانسه.
نکات برجسته نمایشگاه
هر اثر هنری، در کنار منظره‌ی ساحل مدیترانه و مجسمه‌ی آتاتورک، پیامی قدرتمند درباره‌ی پایداری، بوم‌شناسی و بازیافت هنری ارائه می‌داد:
· لاک‌پشت پرنده‌ی مکانیکی: این لاک‌پشت دریایی عظیم که از چرخ‌دنده‌ها، توری و قطعات فلزی پیچیده ساخته شده، به نظر می‌رسد که بی‌زحمت در هوا شناور است. این اثر یادآوری چشمگیری است از حفاظت از محیط دریایی و تأثیر زباله بر زندگی اقیانوس‌ها.
· کشتی ضایعاتی: این مجسمه قایق که از تخته‌های چوبی بازیافتی و صدها قاشق فلزی ساخته شده، موجی درخشان را نشان می‌دهد که از عرشه‌اش برمی‌خیزد و نماد لزوم حفاظت از دریاهای ماست.
· زنبور فلزی: این مجسمه‌ی بلند زنبور که بال‌هایش با الگوهای ظریف جنگلی برش لیزری تزیین شده، بر تنوع زیستی و نقش ناگزیر گرده‌افشان‌ها در بوم‌سازگان ما تأکید دارد.
· اسب زنگ‌زده‌ی در حال تاخت: این مجسمه‌ی پویا که از فلزات ضایعاتی فرسوده و زنگ‌زده ساخته شده، ثابت می‌کند که مواد دورریخته هنوز قدرت زیبایی‌شناختی عظیمی دارند.
ماریس به‌عنوان مرکز هنر و گفت‌وگوی فرهنگی
«قطعات ارزشمند» بسیار فراتر از یک نمایش بصری بود؛ این رویداد بستری فراهم کرد برای تأمل درباره‌ی فرهنگ مصرف، کمبود منابع و گفت‌وگوی جهانی. با قرار دادن هنر عمومی مستقیماً در زندگی روزمره‌ی میدان آتاتورک، این رویداد هویت فرهنگی ماریس را غنی کرد و تجربه‌ای به‌یادماندنی فراتر از گردشگری سنتی ساحلی به بازدیدکنندگان ارائه داد. www.arbektravel.com ، آتیلا آرман
